vzw Elisabeth-Huis
Historiek
Welke geschiedenis schuilt er achter het hekken aan de Rabotstraat 9?
Een meer dan boeiende geschiedenis. Zeker wanneer men het resultaat van het bouwhistorisch onderzoek naleest zoals het te boek werd gesteld in de uitgave 2 van het "huizenonderzoek in Gent". De opstellers en onderzoekers hebben zich niet enkel beperkt tot de bouwkundige evolutie van het pand. Onderzoek van talrijke archiefstukken rendeerde in een gedetailleerd overzicht van de verschillende bewoners, waarbij bovendien de verschillende bestemmingen van het gebouw aan het licht kwamen en dit door de eeuwen heen. De bewoners resideerden er tussen de begijnen en de prinsen. In een vogelvlucht geschetst vanaf de 15°eeuw: de huidenvetterij van de huidevettersdeken Van der Zwalmen, het advocatenkantoor De Mey, het advocatenkantoor Van de Velde, de licentiaat in de medicijnen en familie Philippe van Breugel, de betwiste politicus Pycke Pieter François, refugium van de St-Adriaansabdij van Geraardsbergen, citoyen raadsheer Massez Louis-Joseph, dominicanenpastorie van het begijnhof en parochiepastorie.
Interessant blijken ook de terug gevonden "staten van goed". Zo onder meer krijgen we op deze wijze de kans om een blik te werpen op de titels voorhanden in de bibliotheek van Philippe van Breugel. Het lijkblazoen van Gisbertus Philippus van Breugel (1759) hangt nog in de St-Michielskerk. Dat van Breugel een drukke praktijk had mag blijken uit het feit dat ongeveer 750 personen nog consultatierekeningen verschuldigd waren op het ogenblik van zijn overlijden. Toen zijn echtgenote overleed in 1743 werd een nauwkeurige boedelbeschrijving opgesteld van het woonhuis. Met deze boedelbeschrijving in de hand kan men het pand van kamer tot kamer doorlopen en aldus een idee krijgen vanonder meer de aankleding van het interieur.
Toen de woning verkocht werd aan de abt van de St-Adriaansabdij, werd niet alleen het gebouw verkocht: "midtsgaeders de schilderyen ende boiseryen soo in d"achtersalette als andere plaetsen...ten voorhoofde op den beggynendriesch van achter commende met eenen grooten hof jegens de erfve van de eerw. paters discalsen aen d"een syde ten voorhoofde streckende jegens het waeter ende ter andere waer huyse competerenden beggynhove van Sinte Elisabeth".
Leuk om te weten is bijvoorbeeld ook dat Pycke Pieter François het ontwerp van de Recollettenbrug tekende. Het was de periode waarin de Coupure te Gent werd uitgegraven. Dat Pycke een uitgebreide boekencollectie bezat blijkt uit de cataloog die daaromtrent werd opgesteld na zijn overlijden:
"Catalogue d"une très-belle collection des livres (la plupart proprement reliés en veau) delaissés par feu Monsieur Pierre-François Pycke d"Idegehem (en son vivant) premier conseiller-pensionnaire de la vile de Gand".
Even interessant is het onderzoek dat gevoerd werd naar Massez, achtereenvolgens advocaat in de Raad van Vlaanderen en auditeur van de Rekenkamer te Brussel. Het is ook Massez die nog een aantal veranderingen aan het gebouw liet uitvoeren waarbij het zowat zijn definitieve en huidige vorm kreeg.
Het spreekt voor zich dat dit historisch gebouw, sinds 1995 als monument beschermd, tal van bouwkundige elementen bevat die verwijzen naar een bouwtrant gaande van de 15° tot de 19° eeuw.
Tot op heden werd 80 % van het dak gerestaureerd en de LXIV-tuingevel. Hiermee ging een budget gepaard van 50.000 euro. De volledige restauratiekost werd geraamd op 370.000 euro.
Het plan bestaat erin dat het gebouw in zijn oorspronkelijke staat zou hersteld worden en aldus onderdak zou kunnen bieden aan activiteiten in eerste instantie ten voordele van de verenigingen in de begijnhofbuurt.
Tevens is gepland om er het bezoekerscentrum voor het begijnhof in onder te brengen.
